Korekta językowa (proofreading) to końcowy etap kontroli jakości tłumaczenia, w którym specjalista sprawdza tekst docelowy pod kątem błędów ortograficznych, gramatycznych, interpunkcyjnych i formatowania. Czym w praktyce jest korekta językowa? W przeciwieństwie do weryfikacji (revision, dawniej editing), która polega na dwujęzycznym porównaniu z tekstem źródłowym, proofreading koncentruje się wyłącznie na poprawności językowej tekstu w języku docelowym. Zgodnie ze standardem ISO 17100 korekta stanowi opcjonalny, ale zalecany krok przed publikacją – pozwala wychwycić drobne niedoskonałości pominięte na wcześniejszych etapach procesu TEP (Translation, Editing, Proofreading). Warto skorzystać z tej usługi, gdy zależy nam na najwyższej jakości przetłumaczonego tekstu.
W skrócie:
- Korekta językowa to jednojęzyczna kontrola tekstu docelowego (bez porównywania ze źródłem)
- Koncentruje się na błędach powierzchniowych: ortografii, gramatyce, interpunkcji i formatowaniu
- Jest wykonywana jako ostatni etap przed publikacją tekstu, po tłumaczeniu i weryfikacji
- Korektor powinien być rodzimym użytkownikiem języka docelowego (tzw. native speaker) z doświadczeniem w danej dziedzinie
- Typowa wydajność to około 2000 słów (8 stron) na godzinę
W tym artykule:
- Czym różni się korekta językowa od weryfikacji i redakcji?
- Jakie zadania wykonuje korektor w branży tłumaczeniowej?
- Kiedy korekta jest niezbędna, a kiedy opcjonalna?
- Jak wygląda proces korekty językowej w praktyce?
- Najczęściej zadawane pytania (FAQ)
Czym różni się korekta językowa od weryfikacji i redakcji?
W branży tłumaczeniowej często pojawia się zamieszanie terminologiczne związane z interpretacją pojęć korekta (proofreading), weryfikacja (revision, daw. editing) i redakcja (review, u niektórych autorów również editing). Każdy z tych procesów pełni inną funkcję w zapewnianiu jakości tłumaczenia. Przedstawione poniżej charakterystyki bazują na definicjach z normy ISO 17100.
Weryfikacja (revision)
Weryfikacja to dwujęzyczne porównanie tekstu docelowego z tekstem źródłowym. Według ISO 17100 jest to obowiązkowy etap procesu tłumaczeniowego, w którym drugi lingwista sprawdza tłumaczenie pod kątem:
- dokładności przekazu i kompletności tłumaczenia,
- spójności terminologicznej,
- stylu i tonu odpowiedniego dla grupy odbiorców,
- zgodności z glosariuszami i przewodnikami stylu,
- poprawności gramatycznej i składniowej.
Weryfikator musi bardzo dobrze znać zarówno język źródłowy, jak i docelowy, a także posiadać kompetencje domenowe w danej dziedzinie specjalizacji.
Redakcja (review)
Redakcja to „jednojęzyczne sprawdzenie treści w języku docelowym pod kątem jej zgodności z określonym przeznaczeniem”. Proces ten obejmuje poprawki i udoskonalenia dotyczące:
- klarowności przekazu i logicznego przepływu treści;
- struktury i organizacji tekst;
- stylu tekstu, tonu i poziomu formalności;
- bogatszego słownictwa i bardziej inkluzywnego języka.
W przeciwieństwie do weryfikacji redakcja nie wymaga porównania z tekstem źródłowym. Redaktor koncentruje się na tym, aby przetłumaczony tekst był jak najbardziej naturalny i czytelny dla odbiorców. Redakcja tekstu wpływa bezpośrednio na jego odbiór przez czytelnika końcowego.
Korekta (proofreading)
Korekta to najbardziej szczegółowy, ale jednocześnie najwęższy pod względem zakresu etap kontroli jakości. Korektor sprawdza wyłącznie tekst w języku docelowym, bez odnoszenia się do oryginału. Zgodnie z definicją podaną w normie ISO 17100 proofreading to „sprawdzenie zweryfikowanej treści w języku docelowym i naniesienie poprawek przed drukiem”.
Kluczowe różnice:
| Proces | Porównanie z oryginałem | Zakres sprawdzenia | Moment w procesie tłumaczeniowym |
| Weryfikacja | TAK (dwujęzyczna) | Szeroki (dokładność + styl + terminologia) | Po tłumaczeniu |
| Redakcja | NIE (jednojęzyczna) | Średni (treść + styl + struktura) | Po weryfikacji lub zamiast weryfikacji |
| Korekta | NIE (jednojęzyczna) | Wąski (błędy powierzchniowe) | Przed publikacją |
Brian Mossop, autor książki „Revising and Editing for Translators”, definiuje proofreading jako „porównanie korekt drukarskich z rękopisem” (w kontekście weryfikacji) lub „jednojęzyczną lekturę ograniczoną do korekt bez wprowadzania ulepszeń” (w kontekście redakcji). Ta wąska definicja podkreśla, że korektor nie powinien dokonywać istotnych zmian merytorycznych – jego zadaniem jest wyłapywanie drobnych błędów językowych, które umknęły na wcześniejszych etapach.
Jakie zadania wykonuje korektor w branży tłumaczeniowej?
Korektor koncentruje się na błędach, które są obiektywnymi uchybieniami, a nie kwestiami stylistycznymi czy interpretacyjnymi. Usługi korekty językowej obejmują szczegółową listę zadań, które pozwalają zapewnić naturalność języka i najwyższą jakość tekstu.
1. Kontrola poprawności językowej
Ortografia i pisownia:
- Wykrywanie literówek i błędów ortograficznych
- Sprawdzanie poprawnej pisowni nazw własnych, nazw firm i produktów
- Weryfikacja tekstu pod kątem konsekwencji w stosowaniu wielkich i małych liter
- Kontrola prawidłowego zapisu cyfr i liczb (np. 2000 jednostek a 2 000 jednostek)
Gramatyka i składnia:
- Sprawdzanie poprawności konstrukcji zdań
- Wykrywanie błędów fleksyjnych
- Kontrola zgodności czasów, osób i liczb
- Identyfikacja niekompletnych lub zniekształconych zdań
Interpunkcja:
- Weryfikacja poprawnego użycia przecinków, kropek i cudzysłowów
- Uwzględnienie różnic w konwencjach interpunkcyjnych między językami (np. inne standardy cudzysłowów w języku polskim i w języku angielskim)
- Sprawdzanie poprawnej długości myślników i łączników
- Kontrola konsekwencji w stosowaniu znaków interpunkcyjnych, również pod względem stylistycznym
2. Weryfikacja spójności
Terminologia:
- Sprawdzanie konsekwentnego stosowania terminów specjalistycznych
- Weryfikacja zgodności z glosariuszami klienta
- Identyfikacja przypadków, gdy ten sam termin jest tłumaczony różnie w obrębie dokumentu
Według badań cytowanych przez Stepes ponad 70% problemów z jakością tłumaczeń w branży lokalizacyjnej dotyczy terminologii – czyli niedokładnych lub niespójnych tłumaczeń terminów technicznych. Dlatego profesjonalne biuro tłumaczeń zawsze weryfikuje spójność terminologiczną.
Formatowanie:
- Kontrola spójności w stylu nagłówków i akapitów
- Sprawdzanie poprawności formatowania list i tabel
- Weryfikacja numeracji stron i spisu treści
- Kontrola prawidłowego wyświetlania znaków specjalnych
3. Kontrola kompletności treści
- Sprawdzanie, czy cały tekst został przetłumaczony (brak pominiętych fragmentów)
- Weryfikacja, czy żadne fragmenty nie pozostały w języku źródłowym
- Kontrola, czy numeracja, daty i wersje produktu są prawidłowe
- Sprawdzanie, czy alfabetyzowane elementy (np. indeksy) są posortowane według zasad danego języka docelowego
4. Kontrola dostosowania lokalnego
- Weryfikacja, czy nazwy firm, numery telefonów, adresy i kody pocztowe zostały dostosowane do standardów lokalnych
- Sprawdzanie, czy jednostki miar są odpowiednie dla rynku docelowego
- Kontrola, czy formaty dat, godzin i walut są zgodne z lokalnymi konwencjami
5. Weryfikacja elementów specjalistycznych
Doświadczony korektor musi mieć świadomość specyfiki branżowej. Na przykład w książce Mossopa przytoczono przypadek meteorologicznego terminu „summer severe weather”. Niedoświadczony tłumacz mógłby zmienić go na „severe summer weather”, nie rozumiejąc, że to ustalony termin techniczny. Znajomości języka specjalistycznego nie da się zastąpić narzędziami automatycznymi.
Czego korektor NIE robi?
Osoba wykonująca proofreading nie wprowadza istotnych zmian merytorycznych ani nie przepisuje fragmentów tekstu od nowa. Jeśli tekst wymaga poważnych poprawek, powinno to zostać zgłoszone – ponowna weryfikacja lub nowe tłumaczenie mogą być bardziej efektywne niż próba ratowania słabego przekładu.
Typowa wydajność pracy korektora wynosi około 2000 słów (około 8 stron) na godzinę, choć zależy to od jakości tłumaczenia i stopnia skomplikowania tekstu.
Kiedy korekta jest niezbędna, a kiedy opcjonalna?
Zgodnie z normą ISO 17100 proofreading jest opcjonalnym, ale zalecanym krokiem przed publikacją. Decyzja o włączeniu korekty do procesu zależy od typu projektu, budżetu i wymagań jakościowych klienta. Warto korzystać z tej usługi w przypadku publikacji do druku i materiałów marketingowych.
Kiedy korekta jest NIEZBĘDNA:
1. Projekty z elementami DTP i składu tekstu
Gdy tłumaczenie ma być zintegrowane z projektowaniem graficznym lub składem DTP (Desktop Publishing), korekta tłumaczenia staje się kluczowa. Korektor sprawdza:
- czy przetłumaczony tekst został prawidłowo umieszczony w pliku projektowym,
- czy tekst przetłumaczony przez tłumacza nie został przycięty lub usunięty,
- czy zlokalizowane obrazy są we właściwym miejscu,
- czy czcionka jest odpowiednia dla danego języka i czy jej rozmiar jest wystarczający.
Te zadania są często realizowanie w ramach osobnego procesu o nazwie Linguistic Sign-Off (LSO).
2. Materiały marketingowe i publikacje wysokiej jakości
Broszury sprzedażowe, magazyny, kampanie reklamowe i materiały korporacyjne wymagają nienagannej poprawności językowej. Nawet drobne błędy ortograficzne lub literówki mogą:
- negatywnie wpłynąć na postrzeganie marki przez odbiorców,
- podważyć wiarygodność treści,
- wywołać nieświadomą utratę zaufania do nadawcy.
3. Dokumentacja prawna i regulacyjna
W przekładach prawnych, umowach i dokumentacji medycznej każdy błąd może prowadzić do poważnych konsekwencji:
- nieprawidłowe tłumaczenie instrukcji obsługi urządzenia medycznego może zagrozić bezpieczeństwu użytkownika,
- błędy w dokumentacji prawnej mogą prowadzić do unieważnienia umów lub procesów sądowych,
- nieścisłości w przekładach regulacyjnych mogą skutkować niezgodnością z przepisami.
4. Tłumaczenia maszynowe
Gdy w projektach wykorzystywane jest tłumaczenie maszynowe (MT, Machine Translation) z późniejszą postedycją (post-editing), korekta wykonywana przez native speakera stanowi dodatkową warstwę bezpieczeństwa. Mimo dużego postępu oraz wsparcia ze strony sztucznej inteligencji (AI, Artificial Intelligence) w tego typu tłumaczeniach nadal obecne są specyficzne błędy:
- nieścisłości kontekstowe,
- nieprawidłowe rozpoznanie wyrażeń idiomatycznych,
- problemy z terminologią branżową specyficzną dla klienta.
Kiedy korekta może być OPCJONALNA:
1. Wewnętrzna komunikacja firmowa
Wewnętrzna notatka przypominające pracownikom o wyrzuceniu resztek jedzenia z lodówki w piątek nie wymaga perfekcji językowej. Dokładność przekazu jest tu ważniejsza niż dopracowanie stylistyczne.
2. Projekty z bardzo ograniczonym budżetem
Gdy budżet jest priorytetem, a treść nie jest krytyczna dla wizerunku firmy, klient może zrezygnować z korekty i ograniczyć się do obowiązkowej weryfikacji zgodnie z normą ISO 17100. Biuro tłumaczeń może również zaproponować alternatywne rozwiązania.
3. Tłumaczenia z weryfikacją wykonane przez doświadczonych tłumaczy
Jeśli tłumaczenie zostało przygotowane przez wysoko wykwalifikowanego tłumacza, a następnie przeszło przez dokładną weryfikację wykonaną przez drugiego lingwistę, liczba błędów powierzchniowych powinna być minimalna. W takich przypadkach dodatkowa korekta może nie wnosić istotnej wartości.
4. Treści szybko dezaktualizujące się
W przypadku treści, które będą aktualizowane lub zastępowane w krótkim czasie (np. wewnętrzne dokumenty projektowe, notatki ze spotkań), inwestycja w proofreading może być nieuzasadniona.
Proces decyzyjny: czy potrzebujesz korekty native speakera?
Zadaj sobie następujące pytania:
- Czy tekst będzie publicznie widoczny i będzie reprezentował moją markę?
- Czy zawiera elementy graficzne lub skład DTP wymagający weryfikacji?
- Czy treść ma krytyczne znaczenie (prawne, medyczne, finansowe)?
- Czy wykorzystano tłumaczenie maszynowe lub zadanie wykonali mniej doświadczeni tłumacze?
- Czy ewentualne błędy mogą mieć poważne konsekwencje dla odbiorców?
Jeśli odpowiedź na większość pytań brzmi „tak”, korekta tekstu powinna być integralną częścią procesu tłumaczeniowego.
Jak wygląda proces korekty w praktyce?
Skuteczna korekta językowa wymaga systematycznego podejścia i odpowiednich warunków pracy. Oto sprawdzone kroki i najlepsze praktyki.
Krok 1: Przygotowanie środowiska pracy
Korektor musi pracować w cichym, wolnym od rozpraszaczy środowisku. Może się to wydawać oczywiste, ale koncentracja jest kluczowa przy wyszukiwaniu drobnych błędów, takich jak nieprawidłowa konstrukcja zdań czy pominięte znaki interpunkcyjne.
Krok 2: Zapoznanie się z materiałami referencyjnymi
Przed rozpoczęciem korekty, specjalista powinien zapoznać się z:
- glosariuszami klienta – listy zatwierdzonych terminów i ich tłumaczeń,
- przewodnikami stylu – wytyczne dotyczące kapitalizacji, numeracji, stosowania strony biernej i czynnej, forma zwracania się do odbiorcy (2. a 3. osoba),
- kontekstem projektu – czy jest to dokument techniczny, marketingowy, prawny.
Niektóre organizacje przygotowują szczegółowe przewodniki stylu, które określają m.in.:
- preferowaną pisownię (np. „advertise” czy „advertize”),
- konwencje dotyczące łączników i myślników,
- sposób zapisu akronimów,
- preferencje dotyczące cytowania.
Krok 3: Pierwsza lektura – kontrola zrozumiałości
W pierwszym przebiegu korektor czyta tekst jako „świeży, ale świadomy i profesjonalny czytelnik”. Zadaje sobie pytania:
- Czy tekst jest poprawny i zrozumiały?
- Czy są fragmenty, które wymagają wielokrotnego czytania, aby zrozumieć ich znaczenie?
Jeśli korektor napotyka fragmenty, które są niejasne lub trudne do zrozumienia, powinien skonsultować się z weryfikatorem lub tłumaczem, aby rozwiązać problemy merytoryczne. Taka weryfikacja tekstu pozwala wykryć większe problemy.
Krok 4: Szczegółowa kontrola błędów
W drugim przebiegu korektor przeprowadza metodyczne sprawdzenie.
Ortografia i gramatyka:
- Używanie narzędzi sprawdzających ortografię, ale nie poleganie wyłącznie na nich
- Ręczna kontrola słów o podobnym brzmieniu, ale innym znaczeniu
- Identyfikacja błędów fleksyjnych charakterystycznych dla danego języka
Interpunkcja:
- Szczególna uwaga na różnice między konwencjami języka źródłowego i docelowego
- W języku polskim cudzysłowy dolne i górne („…”), a nie angielskie (“…”)
- Kontrola poprawnego użycia przecinków w zdaniach podrzędnie złożonych
Formatowanie:
- Sprawdzenie spójności nagłówków (wszystkie nagłówki tego samego poziomu powinny wyglądać tak samo)
- Weryfikacja numeracji i struktury list punktowanych
- Kontrola odstępów przed znakami interpunkcyjnymi i po nich
Krok 5: Kontrole specjalne
W zależności od typu projektu korektor wykonuje dodatkowe sprawdzenia.
Dokumentacja techniczna:
- Weryfikacja, czy skróty są rozwinięte przy pierwszym użyciu
- Kontrola, czy ilustracje są prawidłowo numerowane i opisane
- Sprawdzenie, czy odwołania (np. „patrz rozdział 5”) są poprawne
Materiały marketingowe:
- Kontrola, czy ton i styl są odpowiednie dla docelowej grupy odbiorców
- Weryfikacja, czy wezwania do działania (CTA) są jasne i przekonujące
- Sprawdzenie, czy nagłówki i podtytuły są chwytliwe
Treści po DTP (często w ramach osobnego procesu LSO):
- Kontrola, czy tekst nie jest przycięty w polach tekstowych
- Weryfikacja, czy obrazy i podpisy są dopasowane
- Sprawdzenie, czy numery stron w spisie treści odpowiadają rzeczywistości
Krok 6: Ostateczna weryfikacja i podsumowanie
Po zakończeniu pracy korektor:
- jeszcze raz przegląda wprowadzone zmiany,
- usuwa wszelkie znaczniki komentarzy lub śladów redakcji (funkcja śledzenia zmian),
- dokumentuje istotne decyzje lub wątpliwości w notatce dla klienta,
- potwierdza, że dokument jest gotowy do publikacji.
Krok 7: Współpraca z zespołem
W niektórych przypadkach korektor może zasugerować zmiany merytoryczne, ale nie wprowadza ich bezpośrednio do tekstu. Zamiast tego dodaje komentarze dla redaktora, który decyduje, czy wdrożyć sugestie.
Idealnie proofreading powinien przeprowadzać native speaker – osoba, dla której język docelowy jest językiem ojczystym i która widzi tekst po raz pierwszy. Ten „świeża” perspektywa pozwala wychwycić błędy, które mogły umknąć tłumaczowi i weryfikatorowi pracującym wcześniej nad dokumentem.
Zgodnie z podejściem stosowanym w procesie TEP (Translation, Editing, Proofreading) wszystkie trzy etapy powinny być wykonywane przez różne osoby, aby zapewnić obiektywność i wykryć jak najwięcej błędów.
Najczęściej zadawane pytania (FAQ)
1. Czy korekta i weryfikacja to to samo?
Nie. Weryfikacja (revision) to dwujęzyczne porównanie tłumaczenia z tekstem źródłowym, sprawdzające dokładność przekazu, terminologię i styl. Korekta (proofreading) to jednojęzyczna kontrola tekstu docelowego skupiająca się wyłącznie na błędach powierzchniowych: ortografii, gramatyce, interpunkcji i formatowaniu.
2. Kto powinien wykonywać korektę – tłumacz czy zewnętrzny specjalista?
Najlepiej, jeśli korektę wykonuje zewnętrzny specjalista – rodzimy użytkownik języka docelowego, który widzi tekst po raz pierwszy. „Świeże oko” łatwiej wyłapuje błędy, które mogły umknąć tłumaczowi i weryfikatorowi. Zgodnie z normą ISO 17100 korekta powinna być wykonywana przez osobę inną niż tłumacz i weryfikator. Biuro tłumaczeń profesjonalnie zarządza tym procesem.
3. Ile czasu zajmuje korekta?
Typowa wydajność korekty językowej wynosi około 2000 słów (8 stron) na godzinę. Czas może się wydłużyć w przypadku:
- słabszej jakości tłumaczenia wymagającego wielu korekt,
- złożonych tekstów specjalistycznych z dużą ilością terminologii,
- dokumentów z elementami DTP wymagających dodatkowej kontroli formatowania.
4. Czy korekta jest obowiązkowa zgodnie z ISO 17100?
Nie. Zgodnie z normą ISO 17100 korekta (proofreading) jest opcjonalnym krokiem przed publikacją. Obowiązkowe są: tłumaczenie wykonane przez kwalifikowanego tłumacza oraz weryfikacja (revision) przez drugiego lingwistę. Korektę zaleca się jednak w przypadku materiałów o wysokich wymaganiach jakościowych.
5. Czy korekta może zastąpić weryfikację?
Nie. Korekta (proofreading) nie sprawdza dokładności tłumaczenia ani zgodności z tekstem źródłowym – koncentruje się wyłącznie na błędach powierzchniowych w języku docelowym. Weryfikacja (revision) jest niezbędna, aby sprawdzić, czy tekst przetłumaczony prawidłowo oddaje treść i znaczenie oryginału.
6. Jakie kwalifikacje powinien mieć korektor?
Korektor powinien:
- być rodzimym użytkownikiem języka docelowego;
- bardzo dobrze znać gramatykę, ortografię i interpunkcję;
- posiadać doświadczenie w danej dziedzinie specjalizacji (np. prawo, medycyna, IT);
- znać narzędzia CAT i systemy kontroli jakości (np. Xbench);
- mieć „oko do szczegółów” i dużą zdolność koncentracji.
7. Czy sztuczna inteligencja może zastąpić korektę wykonywaną przez człowieka?
Narzędzia oparte na AI i automatyczne systemy QA (Quality Assurance) mogą wykrywać wiele błędów ortograficznych, interpunkcyjnych i terminologicznych. Jednak według raportu Milengo z 2025 roku nawet najbardziej zaawansowane systemy AI (jak „Lara” od Translated) popełniają 2,4 błędu na 1000 słów. Ludzki korektor pozostaje niezbędny, szczególnie w przypadku treści wymagających zrozumienia kontekstu, odcieni znaczeniowych i zgodności kulturowej.
8. Co się dzieje, jeśli korektor znajdzie poważne błędy merytoryczne?
Jeśli korektor napotyka błędy wykraczające poza zakres jego zadań (np. nieprawidłowe tłumaczenie terminów specjalistycznych, zniekształcenie znaczenia), powinien to zgłosić kierownikowi projektu. W takim przypadku dokument może wymagać ponownej weryfikacji lub nawet ponownego tłumaczenia, gdyż poprawianie bardzo słabego tłumaczenia może być bardziej czasochłonne niż wykonanie go od początku.
9. Czy korekta jest potrzebna w przypadku tłumaczeń maszynowych (również AI) z postedycją?
Tak, szczególnie jeśli mówimy o treściach o znaczeniu krytycznym. Tłumaczenia oparte nawet na najlepszych systemach NMT (Neural Machine Translation) i dużych modelach językowych (LLM, Large Language Models) zawierają specyficzne błędy, takie jak nieprawidłowe rozpoznanie kontekstu, problemy z idiomami i terminologią specyficzną dla klienta. Korekta stanowi dodatkową warstwę bezpieczeństwa po postedycji.
10. Jak korekta wpływa na postrzeganie jakości przez odbiorców końcowych?
Badania okulograficzne (eye-tracking) opublikowane w 2024 roku wykazały, że czytelnicy muszą włożyć znacznie więcej wysiłku poznawczego, aby zrozumieć tekst zawierający błędy lub źle przetłumaczony. Błędy ortograficzne i literówki, choć mogą wydawać się drobne, podświadomie zmniejszają zaufanie odbiorców do treści i mogą negatywnie wpłynąć na postrzeganie profesjonalizmu marki.
Podsumowanie
Korekta językowa (proofreading) jako końcowy etap procesu kontroli jakości tłumaczenia pozwala wychwycić i usunąć ostatnie błędy przed publikacją tekstu. Choć zgodnie z normą ISO 17100 jest opcjonalny, stanowi istotną warstwę zabezpieczenia w przypadku materiałów o wysokich wymaganiach jakościowych – szczególnie tych przeznaczonych do publikacji, zawierających elementy DTP lub wykorzystujących tłumaczenie maszynowe.
Kluczem do skutecznej korekty jest:
- zaangażowanie rodzimego użytkownika języka docelowego, który widzi tekst po raz pierwszy;
- systematyczne podejście z wykorzystaniem list kontrolnych;
- znajomość materiałów referencyjnych (glosariusze, przewodniki stylu);
- współpraca z zespołem tłumaczeniowym w przypadku wykrycia poważnych problemów.
Studio Gambit, certyfikowane zgodnie z normami ISO 17100 i ISO 27001, zapewnia kompleksowy proces TEP (tłumaczenie, weryfikacja, korekta) dla wszystkich projektów wymagających najwyższej jakości. Umiejętnie łączymy zaawansowane narzędzia AI z doświadczeniem rodzimych użytkowników języka, aby zapewnić, że każde tłumaczenie przechodzi przez wieloetapową kontrolę jakości przed dostarczeniem do klienta. Dowiedz się więcej o naszych usługach tłumaczenia pisemnego oraz technologii AI wspierającej jakość tłumaczeń.
O autorach: Ten artykuł został przygotowany przez zespół Studia Gambit. Studio Gambit to firma specjalizująca się w profesjonalnych usługach tłumaczeniowych (tłumaczenia specjalistyczne, w tym techniczne, z AI lub bez), lokalizacji oprogramowania i wielojęzycznym składzie DTP. Zapewniamy zgodność realizacji usług z normami ISO 9001, ISO 27001, ISO 17100 oraz ISO 18587.
Bibliografia
- Mossop, Brian. „Revising and Editing for Translators”. St. Jerome Publishing, 2010.
- ISO 17100:2015. „Translation services — Requirements for translation services”. International Organization for Standardization, 2015.
- Stepes. „Translation Proofreading and Editing Services”. 2024.
- Whyatt, B. & Tomczak, E. „Readers have to work harder to understand a badly translated text: an eye-tracking study into the effects of translation errors”. The Translator, 2024.
- Alphatrad. „Translation industry 2025: trends, AI & market analysis”. September 2025.
- Milengo. „Must-Know Localization Trends for 2025”. March 2025.
- European Commission DGT. „Translation quality evaluation Info pack for external contractors”. January 2024.
- LinguaLinx. „What Is ISO 17100 & Why Is It Important?” 2024.
- Brightlines Translation. „Translation editing vs proofreading”. August 2023.
